• چهارشنبه ۲۶ اردیبهشت ماه، ۱۳۹۷ - ۱۱:۴۵
  • دسته بندی : فرهنگی و هنری
  • کد خبر : 972-19287-5
  • منبع خبر : ----
  • چاپ

پیام وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به مناسبت بزرگداشت فردوسی

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به مناسبت بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی پیامی به مناسبت بزرگداشت مقام فردوسی و پاسداشت زبان فارسی که شامگاه گذشته در محل آرامگاه این شاعر خردمند برگزار شد، ارسال کرد.

به گزارش ایسنا- منطقه خراسان، عباس صالحی در این پیام اظهار کرد: «در تاریخ بلند و شکوه ما مهمانان ایران چه آنان که به زحمت آمده بودند و چه آنانکه به رحمت، طرفه ای را به سرعت در می‌یافتند و آن این بود که مردمانش حاصل فرهنگ، اندیشه  و منش ایشان است و این ویژگی چنان رشته تسبیح و رنگ پیوند داشته‌ها و امیدهای ما را در این جغرفیای پهناور و تاریخ دراز دامن به هم بر دوخته است. در این سرزمین همانگونه که نوآوری سنت مردمان بوده پذیرش نیکویی‌ها، معارف و معادی از هر قوم و فبیله‌ای است. چرا که ایرانیان در یک موضوع متفق هستند و آن اینکه کشورشان شایسته بهترین‌ها است». 

وی ادامه داد: «برای کمال طلبی ایرانیان حد و غایتی نمی‌توان گذاشت، حتی اگر کار به بزم جان باشد و تاریخ متفق است که آغوش گشاده ایران برای دین مبین اسلام و مهر و ولایت پیامبر خاتم(ص) و امامان مطهر(ع) از همان عهد ازلی سرچشمه می‌گیرد. یکی نه سر و مهتر ایرانیان برای نگاه داری فرهنگ و اعتلای هنر و دین مداری و وطن دوستی حکیم توس است و شاهکاری که جان و جاه بر او ورزیده است، نه کتاب که لشکر بی‌زوالی سامان یافته برای پاسداری کاخ بلندی است او پی افکند». 

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی تصریح کرد: «نخستین ویژگی خدمت حکیم به فرهنگ و هنر ایران شاید آن بود که به درستی و ژرف اندیشی نمایاند که آموزه‌های اسلام چقدر گوارای جان ایرانی است و چگونه ایرانیان این آموزه‌های مینوی و آسمانی را از عمق جان باور دارند و چگونهپاسداراش می‌نهند. در آینه داستان‌ها روایت‌ها و فصه‌های پهلوانی مناظر خیال انگیز و نقش‌های دلپذیر. فردوسی بود که ابیات شاهنامه‌اش چون گنج زر زبان به زبان و سینه به سینه می‌گشت و نبود اما دید که داستان‌هایش در ذهن هنرمندان و شاعران هر روز زنده می‌شود و راه می‌سپارد».

صالحی عنوان کرد: شاهنامه او نه تنها بر ادبیات که بر سنت نگار گری اثر گذاشت و آن را وامدار خود کرد. تا آنجا که بییشترین شمار کتاب‌ها و داستان‌هایی که دست‌مایه نقاشان قرار گرفته به هنرمندی و چشم بندی از شاهکار او است. شاهنامه او نه تنها بر ادبیات بلکه به نقل‌های خسروانی بارور دوباره در یادها آمد و مقا‌ها و نغمه‌های فراوان چه در قاب رسمی هنر و چه در قالب مردمی و مقامی موسیقی باز آفریده شد. شاهنامه او نها تنها در ادبیات که در پرده‌های نقالی و روایت گری یکی از گونه‌های بی بدیل نمایشی را پی ریخت به گونه‌ای که ترکیب نقاشی، موسیقی، ادبیات بود با بیان حرکت، حس و حال. قالبی چنان جانانه که با تار و پود احساس مخاطبان در می‌آمیخت و گره می‌خورد و در برآمن و دیدن ایرانی اثرها داشت».

وی افزود: «حکیم و شاهنامه‌اش نه تنها زنده کننده تاریخ گذشته ایران بلکه برانگیزاننده آدمیان و الهام بخش هنرمندان مومن و معتقد برای آفرینش گری فردا و فرداها است و محتوای شاهنامه همچنان و همیشه می‌تواند منبع و مصدر خلاقیت پیوسته هنرمندان باشد. بی‌راه نیست اگر بگوییم هر روزی که اثری به الهام از حکیم پدید می‌آید به راستی روز فردوسی است حتی اگر 25 اردیبهشت ما نباشد.»

انتهای پیام