• شنبه ۸ آذر ماه، ۱۳۹۳ - ۱۳:۰۶
  • دسته بندی : شهرستان‌ها
  • کد خبر : 939-5390-5
  • منبع خبر : ----
  • چاپ

آتشکده اصلی آذربرزین مهر كجاست؟

معاون فرهنگی آرامگاه فردوسی مشهد گفت: آتشکده اصلی را در کوههای كاشمر باید جستجو کرد نه آنچه در سبزوار است هرچند تاکنون پیدا نشده است.

به گزارش خبرنگار خبرگزاري دانشجویان ایران(ایسنا) – منطقه خراسان مهدی سیدی با حضور در مجموعه باغ فرهنگ ترشیز کاشمر، با بیان اینکه در تاریخ بیهقی از کاشمر به دو نام صحبت می‌شود که یکی از آنها روستای بُست است، افزود: یک شهر بُست دیگر در جنوب افغانستان است که لشکرگاه نامیده می‌شود.

وی با اشاره به اینكه در تاریخ بیهقی وقتی صحبت از روستای بُست می‌شود منظور یک ولایت و مجموعه آبادی است نه یک روستای کوچک، گفت: از کاشمر که «کشمَر» نام داشته تا «خارزنج» که مربوط به خلیل‌آباد است و انابد، تمامی مربوط به روستای بُست می‌باشد.

وی یادآور شد: روستای بُست در اصل با نام «پُشت» بوده ولی چون عربهایی که به این منطقه آمدند نمی‌توانستند حرف پ را بگویند منطقه را با نام بُست نامیدند.

عضو هیئت امناء فرهنگسرای فردوسی با بیان اینکه از پُشت در سده‌های اولیه اسلام روستا و مجموعه آبادی‌های بُست هم می‌خواندند که شهری به نام ترشیز داشته و از کشمر نیز بیشتر اهمیت یافته بود، بیان کرد: در کنار منار فیروزآباد، خرابه‌های شهر ترشیز بوده است.

وی با اشاره به اینکه شهر کشمر در زمان ایلخانها یعنی سده‌های هفتم و هشتم به سبب ویرانی ترشیز به دست مغولان رونق نوینی یافت به طوریکه هم اکنون بنای آن زمان به نام برج علی‌آباد کشمر در آن محل پا برجاست.

معاون فرهنگی آرامگاه فردوسی خاطرنشان کرد: روستایی به نام سسفد در نزدیکی کِشمر است که چون دارای امامزاده سیدحمزه بوده و صفویه آن را به نام جد خود می‌دانستند از زمان آنها رو به آبادانی بوده تا اینکه در زمان پهلوی اول همان روستا کاشمر نامیده شد.

وی با اعلام اینکه اراضی مجاور امامزاده سید حمزه که توسط صفویه وقف بر آن شده به نام سسفد خوانده می‌شود، تصریح کرد: منظور از کشمر در شاهنامه فردوسی همان علی‌آباد است نه شهر کاشمر.

وی با اعلام اینکه در تاریخ بیهقی از قلعه میکالی هم نام برده شده است که در کوه‌های انابداست به گونهای که وقتی غزنویان از ری فرار می‌کنند در این قلعه که امن‌ترین جا بوده پنهان می‌شوند.

معاون فرهنگی آرامگاه فردوسی مشهد در ادامه با بیان اینکه از کاشمر در شاهنامه فردوسی به نام کِشمَر نام برده شده است، ابراز کرد: کشمر تا زمان رضاشاه سسفد نامیده مي‌شد که بعد از آن کاشمر خوانده شد.

وی با اشاره به اینکه کشمر از شهرهای کهنسال خراسان بوده است، بیان کرد: در شاهنامه فردوسی نام کِشمَر در زمان پادشاهی گشتاسب و مکانی که در آن سروی کاشته شده و آتشکده‌ای به نام آذربرزین مهر ساخته شده، آمده است.

سیدی با اعلام اینکه بسیاری معتقدند آتشکده آذربرزین مهر در ریوند سبزوار است در صورتیکه آن آتشکده واقعی نیست بلکه آتشکده واقعی را باید در کوههای کاشمر جستجو کرد؛ افزود: در کتاب دقیقی شاعر آمده است گشتاسب پس از ظهور دین زرتشت و پذیرش دین او آتشکده آذر برزین مهر را بنا نهاد و در مقابل آن سرو مشهور را کاشت.

معاون فرهنگی آرامگاه فردوسی مشهد گفت: آتشکده اصلی را در کوه‌های این منطقه باید جستجو کرد و تاکنون پیدا نشده است.

عضو هیئت امناء فرهنگسرای فردوسی با اظهار تأسف از اینکه به دلیل شهرتی که این سرو داشت خلیفه متوکل عباسی چون می‌خواست آن را ببیند دستور داد این سرو را قطعه قطعه کنند و با بردنش به سامرا در آنجا مجدد روی یکدیگر بگذارند تا آنرا ببیند اما قبل از رسیدن سرو توسط پسرش کشته می‌شود.


انتهای پیام