• سه شنبه ۱۲ اردیبهشت ماه، ۱۳۹۶ - ۰۹:۳۵
  • دسته بندی : علمی و آموزشی
  • کد خبر : 962-8886-5
  • خبرنگار : 15214
  • منبع خبر : ----

معلمی به روایت "دکتر علی شریعتی"

خواهرزاده دکتر علی شریعتی گفت: می‌توان از زوایای مختلفی به دکتر علی شریعتی پرداخت، اما می‌خواهم به عنوان معلم به دکتر علی شریعتی نگاه کنم و خاطرات ایشان را از این دوران بازگو نمایم. 

به گزارش خبرنگار ایسنا- منطقه خراسان، دکتر سعید شریعتی شامگاه گذشته در مراسم بزرگداشت "دکتر علی شریعتی" که در دانشگاه جامع علمی و کاربردی جهاد دانشگاهی مشهد برگزار شد، اظهار کرد: دکتر شریعتی در سال 38 با نمره ممتاز از رشته ادبیات فارغ‌التحصیل می‌شود و با بورس دولتی در دانشگاه سوربن پاریس جامعه‌شناسی و تاریخ می‌خواند و با نمره ممتاز فارغ‌التحصیل می‌شود. در سال 44 به ایران باز می‌گردد، ولی ابتدا به زندان می‌رود و بعد از آزادی به عنوان معلم انشا در اطراف مشهد مشغول به کار می‌شود. 

وی افزود: دکتر شریعتی دو مرتبه برای جذب در دانشگاه فردوسی تقاضا می‌دهد و بار اول به دلیل مشاجره‌ایی که بین ایشان و رییس گروه تاریخ در دانشگاه تهران اتفاق می‌افتد، تقاضای ایشان رد می‌شود و در مرتبه دوم به دلیل سفر رییس گروه تاریخ و دشمنی معاون با مدیر گروه تاریخ، معاون برای گرفتن انتقام از رییس خود بعد از مصاحبه تقاضای دکتر شریعتی را قبول می‌کند و دکتر شریعتی نقل می‌کند که« کار همه با پارتی انجام می‌شود و کار ما با فحش».

کلاس دکتر شریعتی محل اندیشه بود نه به خاطر سپردن اندیشه‌ها  

خواهرزاده دکتر علی شریعتی یادآورشد: دکتر شریعتی استادی بود که فضای اندیشیدن، نقد کردن و خلاقیت را برای دانشجویان خود فراهم نمود که باعث می‌شد که در هر کلاس ایشان بین 200 تا 250 دانشجو وجود داشته باشد. 

سعید شریعتی اضافه کرد: همچنین ایشان بعد از توزیع برگه سوالات از جلسه امتحان خارج می‌شدند و  می‌گفتند که امتحان خوب، امتحانی نیست که مطلب را حفظ کرده باشند، بلکه دانشجو خوب دانشجویی است که بتواند از منابع به خوبی استفاده کند و ایشان دانشگاه را محل اندیشیدن می‌دانستند و نه آموختن و به خاطر سپردن اندیشه‌ها.

فاصله علمی دکتر شریعتی با دانشجویان، فاصله عاطفی ایجاد نکرده بود

وی عنوان کرد: براساس خاطراتی که وجود دارد، دکتر شریعتی ابتدا که وارد دانشگاه می‌شود شیوه، نوع ارتباط با دانشجو و سیستم اداری، تدریس و محتوای تدریس متفاوتی داشته است و برخلاف عموم اساتیدی که فقط در اتاق خود می‌نشسته‌اند تا دانشجو به انان رجوع کند که نوعی حالت آمرانه است، دکتر به ندرت در اتاق خود دیده می‌شده و رابطه بسیار صمیمی بین ایشان و دانشجو‌ها برقرار بوده است و فاصله علمی دکتر شریعتی با دانشجویان، فاصله عاطفی ایجاد نکرده بود و این امر حساسیت دانشگاه را زیاد می‌کرد. 
سعید شریعتی بیان کرد: در جریان زلزله جنوب خراسان   دکتر شریعتی سال‌ها به همراه گروهی از دانشجویان ستاد کمک به زلزله‌زدگان را ایجاد کرد و عده‌ای از دانشجویان بیرجندی می‌گویند که دکتر شریعتی در آن موقعیت بیشتر به ما توجه می‌کرد.

وی با بیان اینکه دکتر شریعتی نوعی سنت‌شکنی در سیستم دانشگاه داشته‌است، خاطرنشان کرد: ایشان حضور و غیاب را انجام نمی‌دادند و اگر دانشجویی بدون حضور در کلاس آن چیزی را که ایشان می‌خواستند، می‌دانست دانشجو را تشویق می‌کردند. به همین دلیل رییس دانشگاه از ایشان می‌خواهد که حضور و غیاب را انجام دهند و دکتر شریعتی در نامه‌ای به رییس دانشگاه می‌گوید « با اینکه موافق این امر نیستم ولی حضور و غیاب را انجام می‌دهم و اگر 200 دانشجو داشته باشم که 50 نفر آنها با میل به کلاس من بیایند بقیه دانشجو‌ها را به شما می‌دهم» وکلاس‌های دکتر شریعتی معمولا تا ساعت 9 شب هم ادامه داشت.

انتهای پیام

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: