• سه شنبه ۱۷ مرداد ماه، ۱۳۹۶ - ۱۴:۰۳
  • دسته بندی : شهرستان‌ها
  • کد خبر : 965-12390-5
  • خبرنگار : 15100
  • منبع خبر : ----

17 مرداد و روز خبرنگار؛

خبرنگاري در سه سوت!

به مناسبت روز خبرنگار در اين نوشتار كوتاه ابتدا مواد لازم براي خبرنگار شدن در سه سوت را براي‌تان مي‌نويسم و بعد از آن به روش مخلوط كردن مواد و پخته شدن يك خبرنگار مي‌پردازم، با خواندن اين يادداشت شما با روش خبرنگار شدن در سه سوت آشنا خواهيد شد!

به گزارش ايسنا – منطقه خراسان، وقتي به 17 مرداد ماه نزديك مي‌شويم، ما خبرنگاران يك بازار داغي داريم كه درباره‌اش اصلا نمي‌توانم صحبت كنم، اول بگويم داغ شدن در چندين ناحيه ممكن است اتفاق بيفتد، كه من به تعداد محدودي از آن‌ها اشاره مي‌كنم چرا كه نه اين جا جايش است و نه مجالش!

يكي داغ به دل گذاشتن است؛ در اين داغ، دل‌تان بدجوري مي‌سوزد؛ مثلا داغِ شفافيت گاهي بر دل برخي خبرنگاران، مي‌ماند.

داغِ بعدي داغي است كه من نامش را «زبان‌داغ» گذاشته‌ام؛ برخي از خبرنگاران كه داغِ قبلي را بر دل دارند؛ گاهي چيزي مي‌نويسند كه نبايد(!) بعد يك عده‌اي كه كاسه‌هايي از آش داغ‌تر دارند؛ مي‌آيند زبانِ خبرنگاران را داغ مي‌كنند تا مدتي سوزشِ زبان‌شان مانع از حس كردن سوزشِ دل‌شان بشود! جا دارد اين جا بگويم چه داغ در داغي شد!

حالا اگر از اين داغ‌ها و سوزش‌هاي مكرر بگذريم؛ ممكن است يك فردي بخواهد داغِ برخي مسئوليت‌ها به دلش نماند، بعد نمي‌داند چه‌طور ارتباط برقرار كند، تصميم مي‌گيرد خبرنگار شود! (حالا بين خودمان باشد نه خبرنگار راستكي! بيشتر دوست دارد بولتني از فعاليت‌هاي مسئولان باشد تا بعد يك جايي از آن استفاده كرده و خودش هم برود پشت يك چيزي ميزي! من نام اين خبرنگاران را «خبرنگارِ سه سوتي» گذاشته‌ام)

مواد لازم براي «خبرنگار سه سوتي شدن»: يك عدد گوشي اندرويد، مقداري انگيزه، بسته اينترنتي و دسترسي به تلگرام كه در اين موارد اصلا هم مهم نيست سرور تلگرام در كجا باشد، فقط باشد، كافي‌ست...

حالا فرد متقاضي خبرنگاري در سه سوت(!) با گوشي خود چند تا كار بايد انجام دهد؛ اول اين كه بايد در مسائل كامپيوتري به امر خطير كپي كردن، اشرافِ كامل داشته باشد؛ دوم سوژه‌يابي بلد باشد، البته لازم نيست خودش را اذيت كند، ما آن‌قدر سوژه‌هاي بكر داريم كه نگو و نپرس!  مثلا همين ويليام گيبر مگر نمي‌گويد: "خبر چيزي است كه روزنامه‌نگاران آن را مي‌سازند"؟ اصلا لازم نيست به عمق حرف اين آقا نگاه كند، اكثرا كه دكتر و مهندس هستيم خب روزنامه‌نگار هم بشويم از كي چي كم مي‌شود؟!  همين سطح هم ملزومات خبرنگاري سه سوتي(!) را تامين مي‌كند، بلافاصله كه يك ماشين صداي «قيژ» در آورد آن لحظه را ثبت كند يا مثلا اگر حادثه از قيژ فراتر بود و مثلا يك آتش سوزي اتفاق افتاد، به جاي ترك كردن محل حادثه به علاقه‌ي خطير خود فكر كند و از سوختن افراد عكس بگيرد يا اگر يك خواننده‌اي، فوتباليستي كسي را ديد كه در مركز خريد با دوستش يا همسرش راه مي‌رود سريع از او عكس بگيرد؛ مهم نيست كه دوره عكاسي خبري رفته يا نه! اگر هم خواست خبرش چالشي باشد، از يك نفر كه خوشش نمي‌آيد و يا با او خصومت شخصي دارد با ابزار خبرنگاري(!) مي‌تواند او را به خاكِ سياه بنشاند؛ كافي است مدتي او راتعقيب كند، بالاخره يك جا يك كاري مي‌كند، به هر حال او هم زندگي شخصي دارد! كافي است كمي در زندگي شخصي او متمركز شده و يك روز كه به نظر گاف داد، با همان گوشي آن را ثبت و ضبط كند!

مرحله بعدي پخته كردن اين مواد خام است، گذشته فرد و زندگي شخصي او را بايد زير و رو كرد كلي هم چيزي روي آن گذاشت، حالا ماده كه اسمش «خبر» است! آماده انتشار است.

آخرين مرحله رسانه‌اي است كه بايد اين اطلاعاتِ پخته را منتشر كند، اگر هم رسانه‌اي پيدا نشد به دَرَك حتما لياقت انتشار اخبار درجه يك را ندارند(!)، خبرنگارِ سه سوتي كه غصه ندارد، مي‌تواند سه سوت در دنياي مجازي، يك كانال راه بياندازد و هي خودش را تحويل بگيرد و هي خبرنگار شود!

بگذريم به اطراف‌تان نگاه كنيد، منطقي و منصف باشيد؛ مگر شما روز مهندس به مهندسان قلابي تبريك و شادباش مي‌گوييد؟ يا روز پزشك به پزشكان قلابي؟ پس اين روز را به خبرنگاران قلابي و سه سوتي هم تبريك نگوييم، باورشان مي‌شود بعد مثل قارچ رشد مي‌كنند و زخم‌هاي خبرنگارانِ واقعي كه دل‌شان سوخته، سوزناك‌تر مي‌شود.

یادداشت از سیمین سلیمانی؛ ایسنا- منطقه خراسان

انتهای پیام

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: