• سه شنبه ۴ مهر ماه، ۱۳۹۶ - ۱۰:۴۵
  • دسته بندی : علمی و آموزشی
  • کد خبر : 967-3386-5
  • خبرنگار : 15172
  • منبع خبر : ----

گزارش ایسنا از دانشجویان ورودی جدید دانشگاه فردوسی مشهد؛

آغاز بهار «نو دانشجویان» در فصل پاییز دانشگاه

تابستان رفت و پاییز جا پای آن می‌گذارد؛ فصل تغییر چهره‌ی درختان و به گوش رسیدن خش خش برگ‌ها زیر پای رهگذارن؛ اما آغاز پاییز برای نو دانشجویانی که پس گذاراندن دوران سخت و تحمل فشارهای روحی بسیار از سد کنکور عبور کرده و وارد دانشگاه شده‌اند، می‌تواند آغازگر بهاری جدید در زندگیشان باشد تا در کنار دانشجویان قدیمی چهارفصل‌های زندگی خود را در مرحله جدیدی از علم آموزی و تجربه اندوزی سپری کنند.

به گزارش ایسنا- منطقه خراسان، همزمان با فرارسیدن پاییز، فصل جدیدی نیز در دانشگاه فردوسی مشهد آغاز شده است. فصلی که برای این نو دانشجویان و دانشگاه، فصل تعهد نام خواهد گرفت. چرا که از این پس این دانشجویان در برابر تمام رفتارهای خود و در رشد نهال پیشرفت کشور مسئول خواهند بود و دانشگاه نیز باید در برابر اعتلای دانش، فرهنگ، مهارت و اخلاق آنان، پاسخگوی جامعه باشد.

در ادامه گزارش خبرنگار ایسنا را از حال و هوای دانشجویان ورودی جدید دانشگاه فردوسی مشهد در آغاز سال تحصیلی جدید می‌خوانید.

شور و شوق نو دانشجویانی که برای ثبت‌نام به دانشگاه فردوسی آمده‌اند، زیبایی‌ پاییزی را در محوطه این دانشگاه دوچندان کرده است. پاییز برای آنان آغاز تلاش است. در هرکجای این دانشگاه 300 هکتاری که می‌نگری، می‌توان موجی رنگارنگ از شادی، هیجان و اضطراب را در چهره‌های این دانشجویان تماشا کرد.

از چمدان‌های سنگین که برخی دانشجویان در دست دارند تاپدری که دختر دانشجویش را در آغوش گرفته تا او را بدرقه دانشگاه ‌کند، می‌توان دریافت که اینجا همه خود را حسابی برای آغاز دلتنگی‌های پاییزی آماده کرده‌اند.

برای رفتن به محل ثبت‌نام دانشجویان ورودی جدید در ایستگاه منتظر سرویس دانشگاه نشسته‌ام که دختری دانشجو از دور با ظاهری صاف و اتو کشیده نظرم را جلب می‌کند. آن‌قدر هول کرده بود که از همان‌جا به من سلام کرد و اندکی بعد با لحنی نگران از من پرسید دانشکده ادبیات کجاست. می‌خواهم با سرویس به آنجا بروم. از چهره مضطربش به یاد روزهای آغازین خود در دانشگاه افتادم. به آرامی به او گفتم که مقصد من نیز همان‌جاست و همراهیت خواهم کرد. گویا خودش هم متوجه هیجان زدگی بیش از اندازه اش در مقابل من می شود و  پس از اندکی مکث می‌گوید من دانشجوی جدید هستم، من نیز با لبخندی گفتم که از همان ابتدا مشخص بود.

در ادامه از او درباره تصوراتش از محیط دانشگاه پرسیدم و می‌گوید: دانشگاه محیط بسیار هیجان‌انگیزی است، زیرا دارای فضای بزرگ‌تر با کلی آدم‌های جدید است که فرصت آزادی عمل بیشتری را نسبت به گذشته به ما می‌دهد و من حتما تلاش خواهم کرد تا درسم را تا مقاطع بالاتر در این محیط دنبال کنم.

نمی‌خواهم تنها از دانشگاه مدرک بگیریم

وی که در رشته زبان فرانسه دانشگاه فردوسی مشهد پذیرفته شده است، ادامه می‌دهد: در ایران متاسفانه راهی جز مدرک گرفتن برای جوانان وجود ندارد و ما ناچاریم پله پله مسیر تحصیل را از مقاطع دبیرستان تا دانشگاه طی کنیم و مدرک بگیریم به امید آنکه شاید بتوانیم در آینده جایگاه شغلی مناسبی را برای خود پیدا کنیم؛ اما من دوست ندارم از دانشگاه تنها با یک مدرک خارج شوم؛ قصد دارم طی دوران تحصیلم در دانشگاه همواره نمره الف باشم تا بتوانم به‌آسانی در مقاطع بالاتر ادامه تحصیل دهم و از این مدرک روزی برای ارتقاء علمی کشورم استفاده کنم.


علی. خ. نو دانشجوی رشته مهندسی برق دانشگاه فردوسی نیز درحالی‌که با دقت زیادی منتظر اعلام اسامی ثبت‌نام‌شدگان بود، اظهار می‌کند: من سال‌ها آرزوی قبولی در رشته برق را داشتم و خیلی امروز خوشحال هستم که توانستم در دانشگاه فردوسی، به‌عنوان قطب علمی شرق کشور، پذیرفته شوم.

وی ادامه می‌دهد: دانشگاه محیط سخت‌تری برای تلاش و کوشش دارد، زیرا به خاطر کلاس‌های مختلف و فشار بالای درسی شرایط را برای ما پیچیده‌تر می‌کند.

دوست دارم روزی به‌عنوان یک الگوی علمی در کشور شناخته شوم

بهنام. ک. دانشجوی جدید ادبیات دانشگاه فردوسی مشهد نیز که در رشته مهندسی مکانیک پذیرفته شده است، تاکید می‌کند: تمام دانشجویان باید افراد مهمی برای کشورشان باشند، زیرا چهار سال از عمر خود را در راه فراگیری علم می‌گذارنند. من نیز بسیار دوست دارم در آینده مدرکم را بگیرم و انسان مهمی و به‌عنوان یک الگو در کشور شوم، هرچند معتقدم آدم بزرگ شدن تنها به مدرک گرفتن نیست.

در ادامه به یکی از دانشجویان نو ورود درحالی‌که از خستگی چمدان سنگین سر دوشش زیر لب غرولند می‌کند، نزدیک می‌شوم و از او درباره تصوراتش از دانشگاه می‌پرسم.

ریحانه. و. که در رشته مهندسی کامپیوتر دانشگاه فردوسی مشهد پذیرفته شده است، می‌گوید: از صبح برای ثبت‌نام و گرفتن خوابگاه ساعت‌ها در صف انتظار امور دانشجویی دانشگاه ایستاده‌ام.

وی به کنایه ادامه می‌دهد: امیدوارم این آخرین باری باشد که دانشگاه این چنین دانشجویان را در صف‌های طولانی خسته می‌کند.

تصورات عجیب و غریب نودانشجویان از دانشگاه!

آرش یکی دیگر از دانشجویان جدیدالورود رشته حقوق دانشگاه فردوسی که از گرگان آمده می‌گوید: نمی‌دانم احساسم را نسبت به حضور در فضای دانشگاه چطور بیان کنم. حقیقتش بیشتر نگرانم، زیرا از بسیاری از افراد شنیده‌ام که دانشجویان ترم بالایی ما ترم اولی‌ها را به سخره می‌گیرند و سربه‌سرمان می‌گذارند.

سعید. ج. که در کنار آرش ایستاده است، لبخندی به حرف‌های او می‌زند و اضافه می‌کند: من هنوز نمی‌توانم باور کنم که یک دانشجو شدم و همیشه راجع به دانشجویان تصورات عجیب و غریبی داشتم، اما درکل می‌توانم بگویم که احساس می‌کنم از امروز فرد مهم و بزرگی برای جامعه تلقی خواهم شد و این احساس برایم بسیار ارزشمند است.

وی اظهار می‌کند: من به رشته‌ام علاقه زیادی دارم و برایم مهم بود که کجا می‌خواهم تحصیل کنم.
قصد دارم مدرکم را تا مقاطع دکتری ادامه دهم تا در آینده بتوانم فرد مهمی برای کشور باشم.

یکی دیگر از دانشجویان جدیدالورود که از سمنان به دانشگاه فردوسی آمده است، خاطرنشان می‌کند: ازنظر من دانشگاه محیطی است که اولش جالب به نظر می‌رسد، اما به‌مرور مشابه سایر محیط‌های زندگی تکراری خواهد بود و این دانشجو است که باید طوری رفتار کند که این محیط را برای خود مفید و جذاب نگه دارد.

آینده درخشان دانشجویان امید بخش چشمان نگران مادران است

حسین. ر. دانشجوی جدیدالورود مهندسی شیمی دانشگاه فردوسی مشهد که از سرخس در این دانشگاه پذیرفته‌شده است، در خصوص زندگی خوابگاهی، تصریح می‌کند: زندگی خوابگاهی می‌تواند تاثیرات منفی به‌ویژه در مقطع کارشناسی برای دانشجویان داشته باشد، زیرا اکثر دانشجویان کارشناسی ناآگاهانه انتخاب رشته کرده‌اند و در دانشگاه پذیرفته شدند و از طرفی معمولا اتاق‌های خوابگاه برای این دانشجویان بیش از 3 یا 4 نفر است که امکان فضای مطالعه و رسیدگی به دروس را برای آنان مشکل می‌کند؛ اما نباید نادیده گرفت که زندگی خوابگاهی با تمام دلهره و اضطرابی که برای دانشجویان دارد، فرصتی برای استقلال و رویارویی با مشکلات زندگی در سنین پایین فراهم می‌کند.

مادر حسین نیز در ادامه با بیان اینکه برایم بسیار دشوار است که پس از 18 سال فرزندم را در شهر غریب مدت 4 سال رها می‌کنم، اظهار می‌کند: زندگی خوابگاهی این فرصت را به دانشجویان می‌دهد تا مستقل شوند و تجارب زیادی از زندگی آینده‌شان کسب کند؛ اما من بسیار برای فرزندم نگرانم و امیدوارم بتواند از پس زندگی خوابگاهی در مشهد برآید.

وی یادآور می‌شود: من به عنوان یک مادر از این پس وظیفه دارم که به لحاظ معنوی و عاطفی از پسرم حمایت بیشتری کنم تا طی دوره فراغ از خانواده کمبودی احساس نکند؛ همچنین از او انتظار دارم که درسش را جدی بگیرد، زیرا اکثر دانشجویان پس از مدتی درس برایشان در دانشگاه کمرنگ می‌شود.

فاطمه. ب. دانشجوی کرمانی جدیدالورود دانشگاه فردوسی مشهد با برقی از خوشحالی در چشمانش، در وصف شخصیت یک دانشجو، می‌گوید: دانشجو یعنی مستقل و خودساخته که سرمایه مهمی برای جامعه محسوب می‌شود. من خیلی دوست دارم پیشرفت کنم و تمایل دارم در کنار درس حتما فعالیت‌های فوق‌برنامه دانشگاه مشارکت کنم به نظر من ایرادی ندارد، اگر دانشجو در کنار تحصیل به کار نیز مشغول باشد.

مادر فاطمه تسبیحی در دستانش گرفته و زیر لب با خود ذکر می‌گوید؛ مشخص است که تا چه اندازه از فراق دخترش دل‌نگران است.
وی در خصوص حال و هوایش تصریح می‌کند: امروز که دخترم را بدرقه می‌کنم، بسیار نگران هستم، زیرا نمی‌دانم محیط خوابگاه و هم‌اتاقی‌هایش چگونه و چه افرادی خواهند بود؛ اما این را خوب می‌دانم که باید به دخترم روحیه بدهم تا بتواند مسیر درستی را برای زندگی خود طی این چهار سال که قرار است در دانشگاه و یک شهر غریب به‌تنهایی بگذارند، انتخاب کند و به بی‌راهه کشیده نشود و بتواند تا حد امکان سطح جامعه را ارتقاء بخشد.

دانشجو در فضای دانشگاه چند‌بعدی عمل کند

یاسمن. م. دانشجوی جدیدالورود تاریخ دانشگاه فردوسی مشهد نیز در ادامه عنوان می‌کند: به نظرم دانشجو نباید در دانشگاه تک‌بعدی عمل کند، بلکه باید در کنار درس به فعالیت‌ها و اقدامات دیگر نیز بپردازد.

وی می‌گوید: دانشجو بودن خیلی سخت نیست، بلکه تنها نیازمند تلاش و پشتکار بیشتری است؛ الان که در حال حاضر از خانواده‌ام دور شده‌ام تنها وظیفه خود را درس خواندن می‌دانم و قصد دارم در آینده ادامه تحصیل دهم تا بتوانم رضایت خانواده‌ام را کسب کنم.

دانشجویان به دنبال مسائل حاشیه‌ساز دانشگاه نباشند

این دانشجو نو ورود تاکید می‌کند: من امروز هیچ حس غریبی ندارم، زیرا تصور می‌کنم از این پس کلاس‌های درس برایم راحت‌تر خواهند شد و دیگر محدودیت‌های دوره مدرسه از میان برداشته می‌شود. دانشجو طی دوران تحصیل نباید به دنبال فعالیت‌های حاشیه‌ای باشد، بلکه باید تمام تمرکزش را بر روی درس و ارتقاء سطح علمی خود بگذارد تا بتواند اعتمادی که خانواده و جامعه به عنوان یک شخصیت دانشجو به او ‌کرده‌اند را به‌درستی پاسخ دهند.

تجهیز به ظرفیت‌های علمی دانشگاه برای ورود به بازارکار

وی اضافه می‌کند: دانشجویان خوابگاهی که از خانواده‌هایشان دور می‌شوند باید در انتخاب دوستان خوب محتاطانه عمل کنند و سعی کنند همان کوشایی که در توجه به دروسشان طی دبیرستان داشتند، در دانشگاه نیز ادامه دهند و از این چهار سال دوره کارشناسی و خدمات علمی، فرهنگی که دانشگاه بزرگ دانشگاه فردوسی در اختیارشان می‌گذارد به بهترین نحو استفاده کنند تا بتوانند از ظرفیت‌های آنان برای ورود قوی‌تر به بازار کار استفاده کنند.

سارا. ص. نو دانشجوی گیاهپزشکی دانشگاه فردوسی مشهد درحالی‌که کنار مادرش نشسته بود و دستش را بر زیر چانه به حالت انتظار گذاشته بود، بیان می‌کند: من روزی که در این رشته پذیرفته شدم، چندان باب میلم نبود، اما امروز که برای ثبت‌نام در این رشته آمدم، باوجوداینکه علاقه چندانی به این رشته ندارم، قصد دارم آن را تا مقاطع دکتری ادامه دهم و تمام تلاشم را خواهم کرد که از تمام استعدادهایم و همچنین سرمایه‌هایی که در دانشگاه برای ما قرار داده شده، به نحو احسن استفاده کنم.

کم‌کم صف انتظار ثبت‌نامی‌ها به پایان می‌رسد. در آخرین ساعات این روز به یاد آوردم که دانشگاه فردوسی مشهد بزرگانی نظیر روزی دکتر علی شریعتی، دکتر علی یوسفی و دکتر علوی مقدم‌ و ... را تحویل کشور داد و شاید در آینده نیز از میان این نودانشجویان و از دل این دانشگاه بار دیگر شخصیت‌های تاثیرگذار و بزرگی متولد شوند.

گزارش از بنفشه مالکی، خبرنگار ایسنا- منطقه خراسان

انتهای پیام

اخبار مرتبط

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: