• یکشنبه ۲۸ آبان ماه، ۱۳۹۶ - ۰۹:۳۳
  • دسته بندی : زیارت و گردشگری
  • کد خبر : 968-10491-5
  • خبرنگار : 15099
  • منبع خبر : ----

یادداشت؛

چرا پیاده به زیارت امام رضا(ع) می‌روند؟

آیا در دوره‌ای که وسیله‌های نقلیه تندرو وجود دارد، باید پیاده به زیارت رفت؟

برای پاسخ به این سوال ابتدا به قرآن کریم رجوع می‌کنیم، در آیه 27 سوره حج آمده «وَ اَذِّنْ فِی النّاسِ بِالْحَجِّ یَاْتُوکَ رِجالاً وَّ عَلی کُلِّ ضامِرٍ یَّاْتیِنَ مِنْ کُلِّ فَجٍّ عَمیق» «و مردم را به ادای حج اعلام کن تا پیاده و سواره و از راه دور (به سوی خانه خدا) بیایند».

توجه کنیم که خدای متعال در دستور به حج، زائر پیاده را بر زائر سواره مقدم می‌شمارد، بنابراین اگر پیاده رفتن، باعث ناتوانی از انجام مناسک حج نشود، بهتر است که انسان پیاده مشرف شود.

در روایتی ذیل همین آیه شریفه از پیامبر اکرم(ص) نقل شده است که «لِلْحَاجِّ الرَّاكِبِ بِكُلِّ خُطْوَةٍ تَخْطُوهَا رَاحِلَتُهُ سَبْعُونَ حَسَنَةً وَ لِلْحَاجِّ الْمَاشِي بِكُلِّ خُطْوَةٍ يَخْطُوهَا سَبْعُمِائَةِ حَسَنَةٍ مِنْ قِيلَ مَا حَسَنَاتُ اَلْحَرَمِ قَالَ ص الْحَسَنَةُ بِمِائَةِ أَلْفٍ حَسَنَاتِ الْحَرَمِ (مستدرک الوسائل، حسین نوری، نشر موسسة آل البیت (ع) لإحیاء التراث، لبنان ج8 ص30) کسى که سواره حج گزارد، در برابر هر گامى که مرکب او بر مى‌دارد، هفتاد حسنه و پاداش دارد اما کسانى که پیاده براى حج حرکت مى‌کنند، به هر گام خود هفتصد حسنه حرم خواهند داشت».

از پیامبر پرسیدند که منظور از حسنه و پاداش حرم چیست؟ ایشان فرمود: «پاداش و حسنه‌اى است که هر کدام با یکصد هزار حسنه برابرى مى کند». توجه داشته باشیم یکی از شرایط حج استطاعت است، بنابراین سفر پیاده زائران خانه خدا نمی‌تواند به دلیل فقر باشد بلکه این عمل با توجه به مستطیع بودن زائر، اجرای هر چه بهتر فرامین الهی است.

درباره این موضوع که اولین زائر پیاده چه کسی بوده است، باید اشاره کرد که در مسجد كوفه فردی از اميرالمؤمنين علی(ع) پرسيد آدم(ع) چند مرتبه حج بجا آورد؟ حضرت فرمودند: «سَبْعِينَ‌ حَجَّةً مَاشِياً عَلَى قَدَمَيْهِ‌: هفتاد حج پياده. (بحار الأنوار، محمدباقر مجلسی، نشر دار احياء التراث العربي، لبنان ج٩۶ ص40)

حضرت فاطمه زهرا(س) هر هفته پیاده به زيارت قبر حضرت حمزه(ع) در اُحد می رفتند. (دعائم الإسلام، ابن 
حيون، نعمان بن محمد مغربى، قم، 1385ق. ص239)

امام حسن مجتبی(ع) 25 سفر از مدینه منوره پیاده به زیارت خانه خدا رفتند در حالی که شترهای قربانی را در برابر ایشان یدک می‌کشیدند و اسبان راهوار هم همراه داشتند و گاهی هم پابرهنه این مسیر را می‌پیمودند. (فضایل پنج تن در صحاح ششگانه اهل سنت، محمد ساعدی خراسانی، نشر فیروزآبادی، ج4 ص206 و تاريخ الخلفاء، سيوطي، نشر دارصادر، بیروت ص224)

در زندگی اهل بیت(ع) زیارت پیاده بسیار زیاد دیده می‌شود که متاسفانه نمی‌توان در این مجال کوتاه همه مطالب را بیان کرد و علاقه‌مندان را به دو جلد کتابی که در این مورد نوشته‌ام به نام "زیارت پیاده، سفر عشق" نشر شاملو ارجاع می‌دهم.

اخیرا می‌گویند که پیاده‌روی اربعین یا پیاده‌روی مشهد. توجه داشته باشیم که ما به پیاده‌روی نمی‌رویم بلکه به زیارت می‌رویم بنابراین بهتر است به جای پیاده روی بگوییم «زیارت پیاده» مثلا زیارت پیاده اربعین.

بعضی گفته‌اند که شاید زیارت پیاده به جهت فقر و ناتوانی از تهیه وسیله نقلیه است که در پاسخ باید گفت زائر پیاده یا فقیر است و یا ثروتمند. اگر فقیر است و پیاده می‌آید پس آنقدر عاشق است که حاضر است حتی پیاده به زیارت بیاید و اگر ثروتمند است و پیاده می‌آید که قطعا عاشق است و می‌خواهد که در راه عشق زحمت بیشتری تحمل کند و اجر بیشتری ببرد.

در هر صورت «زائر پیاده عاشق است».

یادداشت از سیدمحسن موسوی گرمارودی، نویسنده کتاب «زیارت پیاده، سفر عشق»

انتهای پیام

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: