• دوشنبه ۱۳ آذر ماه، ۱۳۹۶ - ۱۰:۱۲
  • دسته بندی : علمی و آموزشی
  • کد خبر : 969-8986-5
  • خبرنگار : 15252
  • منبع خبر : ----

استادیار فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه فردوسی مشهد:

فعالیت در تشکل‌های دانشجویی فرصتی برای تقویت روحیه نقدوانتقادپذیری است

عضو هیات علمی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه فردوسی مشهد گفت: فعالیت دانشجویان در تشکل‌های دانشجویی دانشگاه فرصتی است، برای قرار گرفتن در فضای اجتماعی که به فهم عمیق تر آنان منجر می‌شود تا بتوانند سیالیت روانی خود را تقویت کنند و نظرات و نقدهای گروه‌های مختلف را شنیده و اظهارنظر کند. 

به گزارش ایسنا- منطقه خراسان، دکتر حسین باغگلی شامگاه گذشته در دانشگاه فردوسی مشهد در خصوص وظایف سیاسی دانشجو در دنیای امروز اظهار کرد: حجم اعتراضات دانشجویان ما بسیار، اما انتقادات آنان کم است و در حل مسائل هرکدامشان برای به کرسی نشاندن حرفشان در بالاترین سطح ممکن فکر می‌کنند. دانشجو همیشه کلی فکر می کند و همین موضوع دررابطه با نسل‌های فعال ایران ناامیدی به وجود می آورد.

وی اظهار کرد: دانشجویان باید زمانی که  یک موضوعی مطرح می‌شود، در اولین گام برخورد با آن به جای واکنش نشان دادن با لحن جدی علیه آن مطلب، به طرح سوالات در خصوص آن بپردازند؛ یکی از مشکلات ما در جامعه  این است که هر فردی حرف خود را می‌زند و حرفای دیگران را گوش نمی‌کند؛ بنابراین دانشجو باید برای تحلیل‌های خوب راجع به هرموضوعی ، ابتدا سوال طرح کند.

استادیار فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه فردوسی مشهد عنوان کرد: دانشجو پیش از ورود به دانشگاه باید موضع خود را با توجه به اهدافی که دارد، مشخص کند و بداند که نسبت به رشته ی خود چه نگاهی دارد زیرا اگر او اواسط ترم تحصیلی متوجه شود که به رشته خود علاقمند نیست، از بسیاری از مسائل عقب می‌ماند که نتیجه‌ی مطلوبی ندارد.

باغگلی با اشاره به اینکه تعامل جزو نقش وجودی انسانی است، افزود: انسان به دلیل اینکه موجود اجتماعی است، باید تعامل داشته باشد؛ بنابراین هویت‌یابی انسان بدون تعامل امکان‌پذیر نیست، همچنین او نسبت به پدیده‌ها و موقعیت‌های خود حساس است و واکنش نشان می‌دهد.

وی گفت: دانشجو فردی است که جوینده دانش است و نسبت به موضوعات پیرامون جامعه خود دغدغه‌ دارد و در حوزه دانش خود به صورت تخصصی تحصیل و تحقیق می‌کند.

استادیار فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه فردوسی مشهد در خصوص نقش و مسئولیت‎‎‎های دانشجویان در وضعیت کنونی جامعه ایران، تصریح کرد: جدل در گفت‌وگو از جایی آغاز می‌شود که براساس دیدگاه‌های خود بتوانیم به یک تصمیم عملی برسیم . 

باغگلی خاطرنشان کرد: در گذشته دانشجویان واقعا طالب علم بودند و هنگامی که آن دانشجو در فضای دلخواه خود دانشی را کسب می‌کرد، در آینده تولیدات حاصل از دانش او مورد استفاده مردم جامعه قرار می‌گرفت. کسانی که طالب علم و دانش بودند به دنبال قدرت بودند، یعنی می‌خواستند در حوزه‌ای خاص توانمندی‌‌هایی را کسب ‌کنند تا این شایستگی را داشته باشد که آن را به افراد نیازمند ارائه دهند؛ بنابراین به دلیل پیشرفت مهارت‌های فردی  دانشجویان در جامعه هویت اجتماعی پیدا می‌کردند.

وی اضافه کرد: در گذشته علم رویکرد بنیادی داشت نه کاربردی، یعنی دانشی تولید می‌شد که مورد استفاده آیندگان قرار می گرفت و طی زمان در پرتو دانش کسب شده با حمایت‌هایی که حکومت‌ها از دانشمندان می کردند، تولیداتی مانند راه اندازی رصدخانه اتفاق می‌افتاد.

استادیار فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه فردوسی مشهد عنوان کرد: مقصود ما  از دانشجو فردی است که طالب علم است و به دنبال فهم  بیشتر از هستی است، یعنی الزما نباید در دانشگاه تحصیل کنند؛ به عنوان مثال فردی که شغلی عادی دارد ولی برای فهم عمیق تر خود به دنبال علم باشد، یک دانشجو محسوب می‌‎شود، زیرا دانشجو دغدغه‌های ویژه‌ای نسبت به محیط و پدیده‌های اطراف خود دارد.

انتهای پیام

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: