• دوشنبه ۲۴ اردیبهشت ماه، ۱۳۹۷ - ۱۳:۲۱
  • دسته بندی : فرهنگی و هنری
  • کد خبر : 972-17487-5
  • خبرنگار : 15100
  • منبع خبر : ----

قطب‌الدين صادقي:

هنرمندان بزرگ به نيازهاي دروني خود پاسخ مي‌دهند

قطب‌الدين صادقي ويژگي يك تئاتر خوب را جدا نبودن آن از جامعه مي‌داند؛ او معتقد است، هنرمند واقعي به نيازهاي دروني خودش پاسخ مي‌دهد در حالي كه شبه هنرمند به نيازهاي بيروني خود توجه دارد.

به گزارش ايسنا- منطقه خراسان، قطب‌الدين صادقي، نويسنده و كارگردان تئاتر و همچنين استاد دانشگاه است، با وي در رابطه با ويژگي‌هاي تئاتر خوب، اهميت استفاده از آثار ايراني در تئاتر، اهميت استقلال در آثار هنري، ويژگي‌هاي يك اثر تاويل‌پذير و... گفت‌وگو كرديم كه در ادامه خواهد آمد.

صادقي در گفت‌وگو با خبرنگار ايسنا درباره ويژگي‌هاي يك تئاتر خوب، عنوان كرد: يك تئاتر خوب، قبل از هر چيز داراي موضوعي است كه در ارتباط با زندگاني، مشكلات و دل مشغولي‌هاي مردم است؛ در هيچ دوره‌اي تئاتر از جامعه جدا نبوده و همواره كاري كه كرده است بخش بزرگي از پرسش‌هاي سياسي، اجتماعي، فلسفي يا دل مشغولي‌هاي بزرگ مربوط به مباحث فرهنگي را مطرح كرده، بنابراين به گونه‌اي به مردم آموزش داده است.

وي ادامه داد: از منظر شكل نيز همين طور است، يعني نبايد يك اثر صرفا به محتوا بپردازد بلكه بايد برخوردار از ارزش‌هاي شكلي متعالي و جذاب باشد كه بتواند به تنهايي مردم را جذب كند، يعني هم لذت فكري و هم لذت بصري به مخاطب بدهد. 

اين كارگردان تئاتر تاكيد كرد: بنابراين قبل از هر چيز هنر جذاب، هنري است كه بتواند با اين لذت‌هاي فكري و بصري هم تفنن ايجاد كند و مردم را سرگرم كند و مفري باشد تا آن‌ها را از دل مشغولي‌ها، مصائب و مسائل زندگي كمي دور نگه دارد و هم اين‌كه بُعد آموزشي و همچنين حرفي براي گفتن داشته باشد؛ خالي از پيام يا ضد پيام نباشد، اين دو مورد بسيار مهم است.

اين نويسنده در ادامه درباره استفاده از آثار ايراني و خارجي در تئاتر كشور نيز تصريح كرد: كارهايمان را نبايد از نويسندگان بزرگ جدا كنيم به اين دليل كه از طريق همجواري و كار روي آثار آن‌ها مي‌توانيم هنر نمايش را بهتر بفهميم و خودمان را به جريان‌هاي ممتاز جهاني وصل كنيم، تنها از آن‌ها انديشه ياد نگيريم بلكه تكنيك نيز ياد بگيريم ما در جوار آن‌هاست كه رشد مي‌كنيم، نبايد ديوار بكشيم و خودمان را زنداني كنيم ولي آن‌ها هدف نيستند؛ هدف خودمان هستيم كه بايد دست به نوآوري و خلاقيت بزنيم؛ هدف خودمانيم كه بايد مهارت‌ها و خلاقيت‌هاي نوين را به وجود بياوريم و كشف كنيم و به معرض تماشا و داوري اين نسل بگذاريم؛ اين نبايد فراموش بشود اما در حال حاضر به كل آثار ايراني فراموش شده است؛ يا مشغول آثار خارجي هستند يا اقتباس از آن‌ها و اين ما را از تئاتر و مردم دور مي‌كند و تئاتر را به شكل يك هنر تجريدي شبه روشنفكرانه در مي‌آورد و ديگر منعكس كننده مشكلات و بحران‌هاي فكري و روحي ما نيست در حالي كه بايد عكس اين باشد.

وي اظهار كرد: ما بايد تلاش كنيم روي هر آنچه خود داريم، كار بكنيم؛ منزه و پالوده بكنيم، آن را توسعه دهيم. اين كار ماست و ما نبايد از خودمان و توليدات خودمان غافل شويم.

جوانان بايد خودشان را كشف كنند

اين استاد دانشگاه بيان كرد: هركس هنري را شروع مي‌كند براي خود يك الگو دارد، اين قهرا براي جواناني كه بر هنر خودشان هنوز تسلط نيافته‌اند، پيش مي‌آيد ولي جوان، به مرور موقعي كه كار بلد شد، اولين اقدامش اين است كه بايد به استقلال دست پيدا بكند ما نمي‌خواهيم كسي كپي ديگري باشد؛ ما مي‌خواهيم هركس خودش باشد و هركس با رنگ و بو و ابداع و خلاقيت خود يك چيز جديد به فضاي ما بياورد و فضاي ما را غني و رنگارنگ كند.

صادقي اضافه كرد: جوانان ما نيز تا جايي كه كار را ياد نگرفتند، تقليدشان اشكال ندارد ولي از يك مرحله به بعد بايد شايستگي‌هاي دروني، تخيل و خلاقيت‌هاي ويژه خود را كشف بكنند و در واقع بايد خودشان را كشف كنند.

وي همچنين به استقلال هنرمندان و اهميت آن اشاره كرد و گفت: هنرمندان بزرگ كار خودشان را مي‌كنند و به نيازهاي دروني خودشان پاسخ مي‌دهند؛ فرق بين هنرمند و غير هنرمند نيز همين است،
 هنرمند به نيازهاي دروني خودش پاسخ مي‌دهد و شبه هنرمند به نيازهاي بيروني خود؛ مثلا مي‌خواهد يك ماشين و آپارتمان بخرد، يك كار سفارشي انجام مي‌دهد. ولي يك هنرمند هرچه‌قدر هم به او پول بدهند، كار خودش را مي‌كند و درواقع كاري را كه خودش به آن اعتقاد دارد، انجام مي‌دهد. كارهايي كه ماهيت سفارشي و تبليغاتي دارند، به نظر من در هيچ دوره‌اي پايدار نبوده است.

صادقي افزود: مولانا، سعدي، حافظ و... بزرگان ما هستند، بزرگان ما خودشان هستند و نيازي به كسي ندارند و استقلال راي، فكر، سبك، انديشه و خلاقيت دارند؛ به همين دليل است كه هميشه و در هر زمان و دوراني حرف براي گفتن دارند.

اين كارگردان تئاتر تاويل‌پذيري اثر را يكي از رازهاي ماندگاري آن دانست و در پاسخ به اين اين پرسش كه يك اثر تاويل‌پذير چه ويژگي دارد، گفت: مهم‌ترين ويژگي يك اثر تاويل‌پذير اين است كه بايد امكان تعدد معاني داشته باشد در حالي كه معناي يك اثر سفارشي محدود است؛ از نظر شكل هم بايد امكان زايش داشته باشد و بتوانيم به گونه‌هاي مختلف روي آن مانور دهيم.

انتهای پیام

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: