عکس: محدثه زارع
پیشانی مخدوش شهر
عكس  20:58:37 1397/05/19
975-2989-5 كد خبر
وقتی در گوشه‌ای از پیاده‌رو ایستاده‌ایم و اطرافمان را می‌پاییم، همزمان آدم‌ها، اصوات، شکل‌ها، رنگ‌ها... به موقعیتی که در آن قرار گرفته‌ایم، فرم می‌دهند و معنا می‌بخشند. ما در «موقعیت» است که تعریف می‌یابیم.
ما روزانه در هجوم معناهای مختلفی هستیم که موقعیت‌ها برای ما به ارمغان می‌آورند. سازه‌ها، بناها، هندسه‌ها، رنگ‌ها، خطوط و... الفبای «محیط»‌اند که هر انسانی گویا به‌طور غریزی با این «زبان تصویری» آشنایی دارد و از آن معنا می‌گیرد و به آن معنا می‌بخشد. گاهی این زبان تصویر، نظم، شادابی و رهایی را منتقل می‌کند و گاهی آشفتگی، فسردگی و اضطراب را.
تحقیقات حتی نشان داده است که شاخص‌های محیطی نقشی تعیین‌کننده در جرم‌خیزی یک موقعیت دارند و تغییر در این شاخص‌ها می‌تواند منجربه کاهش/افزایش بزهکاری شود. جرم‌شناس معروف آمریکایی ( Edvin, Saterland ) در چارچوب نظریه‌اش معتقد است اگر فردی در محیط مجاور خود در معرض عوامل ناهنجار قرار گیرد، شانس و احتمال قانون‌شکنی‌اش افزایش می‌یابد.
از طرفی دیگر، بحران هویت به‌مثابه عارضه شهرنشینی لجام‌گسیخته و فاقد کنترل به یکی از چالش‌های اجتماعی و فرهنگی مهم معاصر بدل و انعکاس کالبدی آن به صورت شهرهای بی‌هویت و آشفته ظاهر شده است
در این میان، تبلیغات -که اتفاقاً تمایل شدیدی بر برجسته‌شدن دارند- به‌عنوان پیشانی بسیاری از ساختمان‌ها، نقش مؤثری در تلقی ما از محیط و هویت‌بخشی به آن دارند. قدم‌زدن در پیاده‌رویی با شاخص‌های تبلیغاتی متفاوت، می‌تواند حس و ادراک متفاوتی را به بیننده منتقل کند.
آنچه مشخص است،بی ضابطه گی در ابعاد بزرگ، زمخت و غالباً سرشار از رنگ‌های اغراق‌شده تبلیغات که خودشان را در سردر، شیشه و ورودی مغازه‌ها نشان می‌دهد و با آلودگی‌های نوری از قبیل اَبَرلامپ‌ها و نئون‌ها همراه می‌شود، بیننده را دچار اضطراب و آشفتگی می‌کند. از طرفی دیگر، بناهای فرسوده، بنرهای رنگ‌ورورفته و اشکال نامتقارن می‌توانند آدم را دچار خمودگی و کسالت کنند. این ادراکات در شکل‌گیری هویت‌های فردی و جمعی کاملاً مؤثرند.
از طرف دیگر، رسانه‌های دائمی و موقت سطح شهر اعم از بیلبوردها، تلویزیون‌های بزرگ شهری، دیوارنویسی‌ها و بنرهای سر در فروشگاه‌ها گاهی به علت جانمایی‌های غلط، کارکرد خود را به‌طور نسبی از دست می‌دهند؛ درواقع تبلیغاتی نامناسب در مکانی نامناسب.
به‌نظر می‌رسد بایست در مسیری دوسویه توجه مردم و مسئولان را به اهمیت «الفبای موقعیت» و نقش آن در معنابخشی به زندگی فردی و اجتماعی معطوف کرد. استفاده از نظرات کارشناسی‌شده و وضع قوانین و نظارت جدی بر آن‌ها می‌تواند معنای امیدبخش‌تری را برای شهر رقم بزند. همراهی و مطالبه‌گری مردم نیز در این خصوص می‌تواند در پالوده‌سازی اداراکات ما از خود و محیطی که در آن زندگی می‌کنیم، راهگشا باشد. 

انتهاي پیام
ارسال خبر به دوستان
* گیرنده(ها):
آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:
ارسال نظر
نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: