• دوشنبه ۳۰ مهر ماه، ۱۳۹۷ - ۰۰:۰۶
  • دسته بندی : زیارت و گردشگری
  • کد خبر : 977-10591-5
  • خبرنگار : 15180
  • منبع خبر : ----

موزه‌ها و چالش حفاظت از آنها

ماموریت موزه‌ها در راستای آموزش مردم، آن‌ها را ملزم می‌کند آثار خود را به راحتی در دسترس عموم مردم قرار دهند. با این حال، موزه‌ها همیشه در معرض خطر دزدی، خرابکاری، آسیب بر اثر تصادف یا آتش‌سوزی قرار دارند. بنابراین، یکی از بزرگ‌ترین چالش‌هایی که با آن روبه‌رو هستند، این است که بین قابلیت دسترسی برای عموم و تامین امنیت، توازن برقرار کنند.

به گزارش ایسنا- منطقه خراسان، تقاضای دائمی برای اشیاء فرهنگی باارزش، باز بودن مرزها، پیشرفت سیستم‌های حمل‌ونقل و عدم ثبات سیاسی در برخی کشورها باعث شده تجارت غیرقانونی و قاچاق این اشیا همواره جریان داشته باشد. بر اساس گزارش‌ها ، دزدی اشیاء فرهنگی، کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه را به یک اندازه تحت تاثیر قرار می‌دهد. برنامه مبارزه با سرقت اشیاء هنری FBI نشان می‌دهد که  دزدی، تقلب، غارت و قاچاق اموال هنری و فرهنگی در آمریکا، هر سال 6 میلیارد دلار خسارت به دنبال دارد.

 تعیین آمار دقیق و رسمی جرایم مربوط به آثار هنری، دشوار است. بسیاری از موزه‌ها، تمایلی به انتشار جزئیات و اخبار مربوط به این جرایم ندارند. کرمر، موسس شبکه امنیتی موزه‌ها در هلند می‌گوید: بسیاری اوقات موزه‌ها، به خاطر حفظ آبرو، موارد سرقت را به اطلاع عموم مردم نمی‌رسانند که در بسیاری از موارد، این رازداری مانع از یافتن دوباره اشیاء به سرقت رفته می‌شود.

نکات کلیدی برای تامین امنیت موزه‌ها

به گفته کرمر، اولین گامی که موزه‌ها باید برای حفظ امنیت خود بردارند این است که ورودی ساختمان موزه را کاملا کنترل کنند. هشدارها باید در سریع‌ترین زمان ممکن به کار بیفتند. باارزش‌ترین نمونه‌ها باید در طبقات بالاتر و در ویترین‌های ضد سرقت نگه‌داری شوند. قوانین موزه می‌تواند کارکنان را ملزم کند هر روز بعد از ورود و قبل از خروج بازرسی شوند.

او می‌گوید: یکی دیگر از راهکارهای ممکن، محدود کردن دسترسی به مخازن است. باید مطمئن شوید فقط تعداد معدودی از کارکنان به بخش مخزن دسترسی دارند و هر کسی که وارد می شود دستورالعمل دسترسی به این بخش را به دقت دنبال کند.

مارتین شورینگ، کارشناس هلندی می‌گوید: داشتن تکنولوژی به تنهایی کافی نیست. در کنار آن، باید افراد درست و روش‌های درستی را برای حفاظت از موزه‌ها به خدمت گرفت. بهترین گزینه برای ایمنی موزه‌ها، ترکیبی از نیروی انسانی ماهر، روش‌های مناسب، امنیت فیزیکی و تکنولوژی است.


اینترکام تحت شبکه

سیستم‌های صوتی و اینترکام تحت شبکه معمولا در کنار سیستم‌های ویدئویی استفاده می‌شوند. سیلوی هاگگ، کارشناس فرانسوی می‌گوید: این یعنی مردمی که در موزه تردد می‌کنند به راحتی دیده و شنیده شوند. افراد شناسایی شده و پیش از این که اجازه ورود به نواحی محدود شده را اخذ کنند، توسط نگهبانان اتاق کنترل تایید شوند.

اینترکام تحت شبکه، با زیرساخت‌های ارتباطات مخابراتی تلفیق می‌شود و با استفاده از ساختارهای اترنت کی از فناوریهای مبتنی بر Frame در شبکه‌های رایانه برای شبکه‌های محلی (LAN) می‌باشد. ، لینک‌های صوتی، تصویری و اطلاعاتی فراهم می‌کند؛ هگگ می‌افزاید: این سیستم درست مثل یک مرکز کنترل کوچک عمل می‌کند.

سیستم وایرلس، دوربین‌های IP بی‌سیم و ارتباطات دیجیتالی

بسیاری از موزه‌ها ساختمان‌های قدیمی هستند که برای نصب دوربین یا عبور کابل از میان دیوارها و سقف، محدودیت‌ دارند. استیو گورسکی، مدیر ارتباطات مخابراتی آکسیس در بریتانیا می‌گوید: تنها گزینه این است که به سراغ راه‌حل‌های بی‌سیم برویم.

نصب دوربین‌های شبکه بی‌سیم، موزه‌ها را از دردسر حفاری و عبور کابل خلاص می‌کند و نصب این تجهیزات بسیار کاهش می‌یابد.

یکی دیگر از روش‌های بی‌سیم، سیستم مخابرات دیجیتالی است. در گذشته، ارتباطات رادیویی عمدتا آنالوگ بود، اما حالا بسیاری از کشورهای اروپا از شبکه‌های رادیویی مبتنی بر تترا استفاده می‌کنند. بزرگترین مزیت رادیوهای دیجیتالی این است که امکان تلفیق با دیگر سیستم‌ها را دارند. آنه ماری ون ژموند، کارشناس هلندی می‌گوید: در صورت بروز آتش‌سوزی، کاربر می‌تواند از طریق رادیو پیام هشدار دریافت کند. موزه‌ها تمایلی به استفاده از دستگاه‌های رادیویی بزرگ و سنگین ندارند. بسیاری نیز سیستم‌های ویبره را ترجیح می‌دهند چون موزه‌ها باید ساکت باشند.

سنسورها و دتکتورها

سنسورها از نمونه‌های باارزش موزه محافظت می‌کنند. اندی مون، مدیر فنی سیستم‌های میدان‌سنج بینایی پیشرفته می‌گوید: در این روش، یک کابل کوچک زیر پایه چوبی ویترین یا پشت نقاشی کار گذاشته شده و حساسیت زنگ هشدار تنظیم می‌شود. در نتیجه هر کس که نمونه را لمس کند، یک هشدار به صورت لحظه‌ای به صدا در می‌آید. گاهی در مقابل دیوار اصلی یک دیوار کاذب ساخته و نقاشی روی آن نصب می‌شود و کابل‌های سنسور اطراف آن قرار می‌گیرد. برای حفاظت از مجسمه‌ها، سنسور به قطعات حدودا یک سانت‌متری برش داده می‌شود و در پایه سنگی مجسمه قرار می‌گیرد. سنسورهایی که میدان الکتریکی نامرئی تولید می‌کنند، راه دیگری برای حافظت از مجسمه‌ها هستند.

موزه‌ها و چالش‌های پیش‌رو

دوم سپتامبر، آتش‌سوزی پنج ساعته در موزه ملی برزیل، این ساختمان 200 ساله را به تلی از مواد سوخته تبدیل کرد و 90 درصد از  نمونه‌ها و اشیاء موزه را کاملا از بین برد. آنچه بیشتر مایه تاسف است، این است که کل این ماجرا قابل پیشگیری بود. به گزارش نیویورک تایمز، این موزه فاقد سیستم اطفاء حریق بوده و در ساختمان آن از موادی مثل پلاستیک قابل اشتعال و سیم‌های بدون روکش استفاده شده است.

برای موزه، آتش، حتی از دزدی هم خطرناک‌تر است. یک دزد چند شی را می‌دزدد ،اما آتش می‌تواند کل مجموعه را از بین ببرد.

در ایالات متحده، بسیاری از موزه ها سیستم‌های آبپاش دارند، اما در اروپا، به دلیل ترس از آسیب ناشی از آب تعداد این سیستم‌ها زیاد نیست. این در حالی است که فقط با کار گذاشتن یکی دو آبپاش می‌توان آتش را خاموش کرد. علاوه بر این، معمولا فقط آبپاش‌هایی که گرما را تشخیص می‌دهند شروع به پاشیدن آب می‌کنند.

آنچه بیش از حفاظت از آرشیو موزه‌ها اهمیت دارد، حفظ جان کارکنان و بازدیدکنندگان است. به همین منظور، اولین قدم این است که زنگ هشدار آتش‌سوزی موزه به درستی کار کند و کارکنان به خوبی برای مقابله با شرایط آتش‌سوزی آموزش دیده و با خروجی‌ها و مسیرهای اضطراری آشنا باشند. آثار موجود در موزه باید نقشه تخلیه داشته باشند و این نقشه در دسترس کارکنان قرار گیرد. باید اطمینان حاصل شود که مسیرهای خروج، تحت هیچ شرایطی مسدود نیست و چراغ‌های اضطراری به خوبی کار می‌کنند.

تهیه یک برنامه پیشگیری از آتش اهمیت زیادی دارد. این برنامه باید مکتوب بوده و هر چند وقت یکبار به روز شود. بسیاری از منابع همچون گرم‌کننده‌ها، تجهیزات تهویه، سیم‌کشی‌ها، وسایل الکتریکی و سیگار قابل شناسایی و کنترل‌اند.

سیستم‌های تشخیص آتش، دود، گرما، صدا و نور ناشی از آتش‌سوزی را تشخیص می‌دهند. بهترین گزینه برای تشخیص زودهنگام آتش در ساختمان‌ها و موزه‌های قدیمی، دتکتورهایی هستند که با تشخیص دود کار می‌کنند.

تمام آتش‌سوزی‌های بزرگی که موجب از دست رفتن آثار فرهنگی موزه‌ها شده‌اند، یک نقطه مشترک دارند و آن هم نبود سیستم خودکار مهار آتش است. برای حفاظت از موزه‌ها، سیستم‌های مهار آتش خودکار که با آب یا گاز کار می‌کنند، بسیار کارآمدند. سیستم‌های گازی فقط برای حفاظت از اتاق‌های مهر و موم شده که گاز را در خود نگه‌می‌دارند، مناسب‌اند. 10 سال پیش هالون تنها گاز امنی بود که در این موارد استفاده می‌شد. اما مشخص شد که آسیب‌های زیادی به لایه ازون می‌زند در نتیجه استفاده از آن ممنوع شد. حالا گازهای زیادی در دسترس است که هم کارآمدند و هم ایمن مثل FM 200.

یکی دیگر از چالش‌های همیشگی موزه‌ها این است که چند افسر امنیتی به خدمت بگیرند. اغلب این رقم را با توجه به وسعت موزه تعیین می‌کنند، اما برخی بر این باورند که چنین فرمولی کارایی ندارد و تعداد افسران را می‌توان با توجه به تعداد و محل درها و پنجره‌ها، ورودی فضاهای عمومی، کیفیت و کمیت تجهیزات الکترونیکی، دوربین‌ها و زمان پاسخ از نزدیک‌ترین نقطه و مسائل دیگری از این دست، تعیین کرد.

دزدی‌ها و خرابکاری‌های داخلی یکی دیگر از بزرگترین چالش‌هایی است که موزه‌ها با آن روبه‌رو هستند. هیئت تحقیقات فدرال امریکا گزارش داده که حدود  80 درصد از موارد سرقت آثار هنری در سال‌های اخیر توسط کارمندان خود موزه ها صورت گرفته است. این افراد می‌توانند کارکنان، کارمندان سابق، اعضاء خانواده آن‌ها یا پیمانکاران موزه باشند.

کنترل خرابکاری‌های سهوی

در سال 1993 موزه ملی ولز تالار مرکزی جدید خود را افتتاح کرد و تصمیم داشت تجربه ملموس‌تری برای بازدیدکننده‌ها خلق کند، درنتیجه هیچ گونه مانعی مقابل نقاشی‌ها قرار نداد. ظرف یک هفته، مسئولین موزه مجبور شدند نقاشی ارزشمند مایکل اندروز را به خاطر آسیب‌دیدگی ناشی از کنجکاوی کودکان به قرنطینه ببرند.

بسیاری از موزه ‌ها ترجیح می‌دهند از موانع استفاده نکنند، به این دلیل که نمای گالری را زشت می‌کنند. برخی به تکنولوژی پناه آوردند به این امید که بدون این که جلوه‌های زیبایی‌شناسانه موزه را زیر سوال ببرند، جلوی آسیب‌دیدگی آثار را بگیرند. موزه‌هایی همچون اشتدلیک در آمستردام از سیستم‌های هشدار استفاده می‌کنند که با لیزر کار می‌کند و اگر بازدیدکننده‌ها بیش از حد به اشیا موزه نزدیک شوند به آن‌ها هشدار می‌دهد. در هر حال، امروزه بیشتر موزه ها ترجیح می‌دهند برخی آثار را در دسترس عموم قرار دهند و در عین حال، دسترسی به نمونه‌های بسیار باارزش و آسیب‌پذیر را محدود کنند. برای این کار از ویترین‌های شیشه‌ای و موانع فیزیکی یا تکنولوژیکی مختلف استفاده می‌کنند.

منابع:

https://www.asmag.com

http://theconversation.com

https://www.securitymagazine.com

https://blog.techsoup.org

https://www.archives.gov

https://slate.com

 https://www.asmag.com


انتهای پیام

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: