• چهارشنبه ۱۶ آبان ماه، ۱۳۹۷ - ۰۹:۱۵
  • دسته بندی : فرهنگی و هنری
  • کد خبر : 978-7187-5
  • خبرنگار : 15259
  • منبع خبر : ----

/به مناسبت 28 صفر/

یک کارشناس مذهبی:
تجسم عمل بودن، وجه موثر اخلاق رسول اکرم(ص) بر جامعه مسلمان بود

یک کارشناس مذهبی گفت: یکی از عوامل و فاکتورهای تاثیرگذار شخصیت و اخلاق پیامبر(ص) بر جامعه و اقوام مسلمان در زمان ایشان، آن است که آن حضرت مجسمه عمل به خوبی‌ها و آن چیزی بود که مردم را به سوی آن می‌خواند.

حجت‌الاسلام‌والمسلمین سید مهدی واعظ موسوی در گفت‌وگو با خبرنگار ایسنا- منطقه خراسان، پیرامون تاثیر وجوه اخلاقی و شخصیتی رسول اکرم(ص) بر جامعه و قوم مسلمان در زمان ایشان اظهار کرد: خوبی‌ها خاصیتی دارند که حتی انسان‌هایی که «خوب» نیستند و «خوبی» نمی‌کنند، چه بسا «خوبی» را شناخته و درک می‌کنند؛ حتی کسانی که نمی‌توانند پاسخ محبت و خوبی را بدهند، اما آن را درک می‌کنند؛ چون قرآن می‌فرماید«فالهمها فجورها و تقواها...». خداوند «فجور» و بدی‌ها و تقوا و خوبی‌ها را به انسان القا کرده؛ لذا انسان هردوی آن‌ها را می‌شناسد و نرم‌افزار وجودی او به گونه‌ای طراحی شده که خوبی و بدی را شناسایی می‌کند.

وی عنوان کرد: بسیاری از انسان‌ها را در زمان خود می‌بینیم که موفق به خوبی‌ها نیستند؛ ولی خوب‌ها و خوبی‌ها را دوست دارند، آن‌ها را منکر نبوده و اعتراف دارند که موفق به خوبی نیستند. لذا پیغمبر اکرم(ص) آن‌قدر انسانی و فطری عمل می‌کرد که هرکس چشمش به آن حضرت می‌افتاد، به واقع اگر بی‌غرض و بی‌مرض بود، جذب وی می‌شد.

گاهی چنان از «عمل» فاصله گرفتیم که آنچه درمورد پیامبران می‌خوانیم، برای ما افسانه است

این کارشناس مذهبی خاطرنشان کرد: یکی از اشتباهات آن است که ما خوبی‌ها را فریاد می‌کنیم؛ در حالی که خوبی‌ها نیاز به فریاد نداشته، بلکه نیازمند عمل هستند، باید به منصه ظهور نشسته و دیده شوند و زمانی که لباس عمل می‌پوشد، جذابیتش صدبرابر خواهد شد. پس هنر پیغمبران آن بود که هرآنچه به مردم می‌گفتند، خود مجسمه عمل آن بوده‌اند. همان‌گونه که امیرالمومنین(ع) در نهج‌البلاغه می‌فرمایند «کسی را به چیزی امر نکردم، مگر آن که قبلا خود آن را انجام دادم». پس زیبایی و عظمت پیامبران به این خاطر است.

واعظ موسوی با تاکید بر این که آنچه چشم انسان را خیره می‌کند، تجسم عمل است، خاطرنشان کرد: گاهی آن‌قدر از عمل فاصله گرفته‌ایم که آنچه درمورد پیامبران می‌خوانیم، افسانه به نظر می‌رسد. بنابراین، همین نکته است که موجب می‌شود پیام پیامبر(ص) در مدت کوتاهی فراگیر ‌شود و به‌نظر من، یکی از فاکتورهای مهم، همین عملی بودن و تبدیل گفتنی‌ها به عمل است که جای خود را باز می‌کند.

معرفی پیامبر(ص) از دیدگاه قرآن

وی پیرامون معرفی و توصیف رسول اکرم(ص) از نگاه قرآن گفت: قرآن کریم آیات زیادی در توصیف و معرفی پیامبر(ص) دارد و یکی از وسیع‌ترین توصیفاتی که خداوند درمورد آن حضرت کرده آن است که می‌فرماید«انک لعلی خلق عظیم»؛ «تو بر اخلاق بزرگی هستی». گویا اخلاق مرکب راهواری است که پیامبر(ص) بر پشت آن سوار شده و می‌تازد. این آیه نشان‌دهنده آن است که مهار اخلاق در دست آن حضرت بوده و این‌گونه در اخلاق رشد کرده و معالی و مکارم اخلاق را در خود ایجاد کرده است. پس این امر فرانگری پیامبر(ص) را می‌رساند.

قوت دو نظر «رحلت» و «شهادت»

این کارشناس مذهبی همچنین در خصوص دو نظر «شهادت» و «رحلت» رسول اکرم(ص) اظهار کرد: آنچه به نظر قوی‌تر می‌رسد، «شهادت» است؛ به این دلیل که برخی از یهودیان از اذیت و آزار پیامبر(ص) دست برنداشتند. البته مراد کسانی هستند که همواره به نام یهود یا به نام مسیحیت برای دیگر ادیان و به ویژه اسلام، اسباب زحمت بوده‌اند و در هر زمانی نامی داشته‌اند که به طور مثال امروز صهیونیسم را شامل می‌شوند و در واقع این‌ها یهودی نیستند و نام یهود و دین را یدک می‌کشند.

واعظ موسوی توضیح داد: لذا قرآن تعبیراتی راجع به این افراد دارد؛ همچون «الیهود» و یا به طور مثال می‌گوید برخی از اهل کتاب صفات خوبی ندارند، برخی را به نیکی و برخی دیگر را به بدی یاد کرده است. پس آن بخش از یهود که به واقع پیامبر(ص) را بسیار اذیت کرده و همواره قرآن بهانه‌جویی‌ها، آزارها، تهمت‌ها و خودخواهی‌های آنان را نشان داده است، از پا نمی‌نشینند؛ کسانی که بعدها به جعل حدیث مبادرت کرده، سخنانی را به رسول اکرم(ص) نسبت دادند. حتی پیامبر(ص) خود می‌فرمود اکنون که زنده هستم برخی چیزها را به من نسبت می‌دهند و پس از وفاتم حتما چنین است و بیشتر خواهد شد.

وی عنوان کرد: بنابراین، اینان با چنین شرارت‌هایی قطعا آرام نمی‌نشینند و اگر دستشان برسد پیامبر(ص) را از بین می‌برند یا می‌کشند و بارها این تصمیم‌ها در مخفی‌گاه‌های این افراد گرفته شده است. اینان کسانی‌اند که در جهت رسیدن به اهداف خود حتی با بت‌پرستان هم‌پیمان شده، اعتلاف کرده‌اند؛ درحالی که اهل کتاب و دین توحیدی با بت‌پرست میانه‌ای ندارد، ولی این افراد به دلیل قدرت‌طلبی و ثروت‌خواهی و این که به معنای حقیقی اهل کتاب و ایمان نبودند، به چنین کاری اقدام کردند.

این کارشناس مذهبی ابراز عقیده کرد: همان‌گونه که گفته شد، این گروه در جنگ «احزاب» یا «خندق» با بت‌پرستان و مشرکین برای شکست اسلام هم‌پیمان شدند و بنابراین، زمانی که سوابق این افراد را می‌خوانیم و کارشکنی‌ها، لجاجت‌ها و اذیت‌های بسیاری که نسبت به پیامبر اکرم(ص) داشتند را مرور می‌کنیم، تردیدی نیست که در شهادت پیامبر نقش داشته‌اند و ایشان را از بین بردند. در نتیجه به‌نظر می‌رسد که آن حضرت به مرگ طبیعی از دنیا نرفته باشند.

واعظ موسوی ادامه داد: دیگر این که شهادت آن‌قدر مقام والایی دارد که امیرالمومنین(ع) آرزوی آن را می‌کند؛ یعنی فرهنگ شهادت‌طلبی در اسلام تا این حد زنده است و بعید به نظر می‌رسد رسول اکرمی که در جنگ‌ها این‌گونه حضور داشته و به قول علی(ع) از هرکسی به دشمن نزدیک‌تر بود، با چنین رشادت و شجاعتی شهادت نصیبش نشود و پس از حضور در جنگ‌های فراوان به مرگ طبیعی و در بستر از دنیا رود و بنده این را خیلی بعید می‌دانم که خداوند چنین توفیق را نصیب پیامبر خود نکرده باشد.

وی در توضیح سخنان خود ابراز نظر کرد: همچنین، در قرآن می‌خوانیم: «ان مات او قتل...» این جمله تعریض دارد و نمی‌گوید اگر پیامبر وفات کرد؛ بلکه بیان می‌کند «اگر آن حضرت وفات کرد و یا کشته شد...». یعنی قرآن نیز این پیش‌بینی را دارد که پیامبر(ص) چه بسا کشته شود و این مرگ طبیعی نباشد. پس شواهد و نمونه‌هایی که بخش جزئی از آن بیان شد، انسان را به این باور می‌رساند که رسول اکرم(ص) به مرگ طبیعی از دنیا نرفتند؛ بلکه این «مرگ سرخ» و شهادت بوده است.

انتهای پیام

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: