• پنجشنبه ۲۷ تیر ماه، ۱۳۹۸ - ۱۲:۲۳
  • دسته بندی : سياسی
  • کد خبر : 984-7985-5
  • خبرنگار : 15307
  • منبع خبر : ----

سی‌ویکمین سالگرد تصویب قطعنامه 598؛

چرا امام خمینی(ره) جام زهر را نوشید؟

یک کارشناس مسائل سیاسی گفت: امام خمینی(ره) در پذیرش قطعنامه 598 به  جمله ای اشاره میکند که در تاریخ انقلاب بسیار مشهور است و آن نوشیدن جام زهر است .

مهدی مطهرنیا در گفت‌وگو با ایسنا- منطقه خراسان، با اشاره به اینکه در بافت موقعیتی ناشی از فشارهای بسیار سنگین بود که قطعنامه 598 از طرف ایران نیز پذیرفته شد، اظهار کرد: قطعنامه‌های گوناگون در بافت‌های موقعیتی  متفاوت  صورت می پذیرد و در این بافت‌ها ، بافت موضوعی یعنی محتوای قطعنامه‌ها نمی‌تواند چندان خود را بر طرف‌ها تحمیل کند . 

وی ادامه داد: به عبارت دیگر ما اگر فارغ از  بحث قطعنامه 598 تنها به این نکته اشاره داشته باشیم که  اراده سیاسی در پذیرش قطعنامه‌های  گوناگون بین المللی چگونه شکل میگیرد، باید حداقل به دو پارامتر مهم در سطح کلان توجه داشته باشیم پارامتر نخست بافت موضوعی است و پارامتر دوم بافت موقعیتی قطعنامه‌ها محسوب می‌شود.

وی افزود:  به عبارت دیگر اگرچه بافت موضوعی  هر قطعنامه‌ای در ارتباط با موضوع مورد نظر مطرح می‌شود، به طور مثال  جنگ ایران و عراق  و یا پرونده هسته‌ای ایران  یا روابط دو ابر قدرت در جنگ سرد، اما در بافت‌های موقعیتی، محتوا می‌پذیرد .

مطهرنیا تصریح کرد:  قطعنامه‌های متفاوتی در ارتباط با  بافت موضوعی جنگ ایران و عراق صورت پذیرفت، از قطعنامه 479 که شش روز  پس از شروع جنگ توسط عراق با نام "بررسی وضعیت میان ایران و عراق" صادر شد  تا قطعنامه 514، 522، 540، 552 ، 558 و همچنین قطعنامه‌های بعدی که نهایتا به 598 رسید. 

این تحلیل‌گر مسائل سیاسی ادامه داد: در این قطعنامه نسبت به قطعنامه‌های  قبلی چندان تغییر محتوایی ملموسی به ظاهر دیده نمی‌شود، با وجود اینکه این قطعنامه از نظر کمی و تعداد واژه‌ها مفصل‌تر و از نظر محتوا نیز ضمانت اجرایی قوی‌تری نسبت به  قطعنامه‌های دیگر شورای امنیت سازمان ملل داشت اما از نظر بافت موقعیتی باید تمایزاتی را بین این قطعنامه  و قطعنامه های قبلی خودش مثل 588 قائل باشیم که در آن نیز به عبارت هایی اشاره شده بود که تا حدودی خواهان حل و فصل تعارضات بود و می توان آن ها را مبنایی برای ایجاد نوعی تفاهم در نظر گرفت .
 
وی با اشاره به موقعیت دو کشور ایران و عراق هنگام صدور قطعنامه گفت: از نظر بافت موقعیتی  قطعنامه، 598 زمانی صادر شد که هر دو دولت ایران و عراق با فشار درونی ناشی از استمرار جنگ به یک  وضعیت گریز از جنگ  نیز دچار شدند . قطعنامه شورای امنیت در  باب پایان جنگ که توسط رهبری وقت نظام جمهوری اسلامی  پذیرفته و در تیرماه 1366 صادر شد . 

این تحلیل‌گر مسائل بین‌الملل خاطرنشان کرد: قطعنامه با توجه  به بافت موقعیتی موجود برای عراق بلافاصله از سوی این کشور پذیرفته شده بود ولی دو روز مانده به سالروز صدور آن یعنی 27 تیر 67 از سوی ایران پذیرفته شد و  این به عبارتی نشانه ی مقاومت تهران در پذیرش قطعنامه 598 علی رغم پذیرش رژیم حاکم بغداد در آن زمان است.

مطهرنیا افزود: تاخیر در پذیرش از یک سو به نگرانی ایران  در باب عملکرد رژیم  صدام در ارتباط با بافت موقعیتی  که در آن قرار گرفته  بود، یعنی ضعف در جبهه های جنگ، شکل میگیرد و از طرف دیگر از این منظر باید به آن توجه کرد که جمهوری اسلامی در آن زمان احساس می‌کرد میتواند با توجه به رفتار صدام و رژیم وقت حاکم بر عراق با توجه به پیروزی‌های  به دست آمده در جبهه های جنگ از موضع محکم تری به گرفتن امتیاز بیشتر از صدام  و حامیان رژیم حاکم بر عراق بر آید  .

این کارشناس مسائل سیاسی ادامه داد:  اما  جریاناتی که  از طرف دیگر  در این سو رخ داد یعنی اولتیماتوم‌های  عملیاتی که به عنوان مثال می‌توان به حمله به هواپیمای مسافربری ایران  در وسط آسمان  اشاره کرد که امکان  گسترش جنگ از جبهه‌ی رو در رویی با عراق به رو در رویی با قدرت‌های بزرگ آن زمان منجر می‌شد، دانست .

این استاد دانشگاه بیان کرد: جانشین فرماندهی کل قوای وقت ، مرحوم آیت الله هاشمی رفسنجانی بارها بر این نکته تاکید داشت که او حاضر بوده است به عنوان یک  مجرم جنگی در پذیرش قطعنامه 598 مسئولیت بپذیرد تا جایگاه رفیع آیت الله خمینی(ره) به عنوان معمار انقلاب اسلامی و فرامین قبلی ایشان در ارتباط با ادامه جنگ و استمرار مقاومت نیروهای نظامی ایران  در برابر عراق حفظ شود .

وی افزود : این به این معناست که در درون نیز مسائلی در حوزه تامین نیرو ، تامین پشتیبانی جنگ، تامین حمایت روانی از ادامه جنگ به وجود آمده بود و از سوی دیگر فشارهای بین المللی بر جمهوری اسلامی امکان گسترش جنگ از جبهه عراق به جبهه وسیع‌تر بین‌المللی را ایجاد می‌کرد، از این رو ایران حاضر شده جام زهر را بنوشد و به قطعنامه  598 در سیصد و شصت و سومین  روز تصویب آن تن دهد .

مردم هم جبهه جنگ  و هم مذاکره عقلانی را می پذیرند
 
مطهرنیا با اشاره به پذیرفته بودن راه حل های دیپلماتیک نزد مردم گفت: مردم هم حسین بن علی(ع) که در جبهه جنگ ایستاد را بسیار دوست دارند و هم  به حسن بن علی(ع) که پیمان‌نامه صلح را امضا کرد علاقه  دارند و به او احترام می‌گذارند، مشکل استفاده از پرونده‌های ملی در بازی‌های سیاسی است که در ایران به هیچ وجه از ادبیات سیاسی قوی و مستحکم و سالمی برخوردار نیست . 

این تحلیلگر مسائل بین‌الملل اضافه کرد: تاریخ انقلاب در  چهار دهه اخیر به ویژه در دهه‌های  منتهی به وضعیت کنونی شاهد این بوده که بسیاری  از پرونده‌های ملی دستاویز مسائل سیاسی قرار گرفته است.

وی افزود: هم اکنون بسیاری از کسانی که در ارتباط با برجام خود را دلواپس  می‌خواندند و مخالف امضای برجام  بودند و آن را ترکمنچای می‌نامیدند سکوت اختیار کرده‌اند، این عده  نگران این معنا هستند. چرا که اکنون ایالات متحده  امریکا برجام را توافقنامه بد خوانده، با حکم رییس جمهور ایلات متحده امریکا که یک" پست نو محافظه  کار صریح " است برجام  پاره شد و امضای ترامپ در پای خروج امریکا از برجام قرار گرفت.

این استاد دانشگاه در ادامه گفت: اما همین منتقدان اکنون به هیچ وجه حاضر نیستند مسئولیت خروج از برجام توسط ایران را پذیرا باشند. تعدادی از نمایندگان مجلس که در آتش زدن نمادین برجام  در مجلس شرکت کردند ، امروز بازگشت ایران به  میز مذاکرات در درون برجام  به شرط حضور امریکا و برداشته شدن تحریم‌ها مطرح می‌کنند، از این رو باید گفت آیت‌الله خمینی(ره) تصمیم گرفت جنگ را ادامه بدهد اما در نقطه‌ای به این نتیجه رسید که  تداوم آن خلاف عقل است و آنچه خلاف عقل است، خلاف شریعت خواهد بود .

این کارشناس مسائل سیاسی افزود: امام(ره) به جای آنکه دیگران را متهم سازد و تصمیم  خود را بر حرکت دیگران تحمیل کند و هزینه‌های  این تصمیم را بر دیگران وارد  آورد، خود پذیرای تصمیم شد و در  بیانیه‌ای رسمی اعلام کرد من جام زهر را نوشیدم و قطعنامه را پذیرفتم.

مطهرنیا در مقایسه هجمه‌های وارد شده بر قطعنامه 598 و قطعنامه 2231 گفت : جنگ ایران و عراق علی رغم تمام شعارهایی که داده می‌شد ، یک شبه تمام شد و مردم ایران توانستند از محاسن 598 حداقل از منظر روانی حدود یکسال بهره ببرند و زمینه هایی را ایجاد کنند که بتوانند بعد از جنگ از مقاومت بهتری برخوردار شوند، اما هنگامی که برجام امضا شد، هنوز امضای ایران و دیگر قدرت‌های بزرگ خشک نشده بود که ما شاهد بیانیه‌ها و نشست‌های گوناگونی در رد برجام و ترکمنچای خواندن آن  شدیم.

وی تصریح کرد: این در حالی است که زمانی که آیت الله خمینی (ره)به طور رسمی مسئولیت پذیرش قطعنامه 598 را قبول کردند دیگر هیچ کدام از مخالفان چه آگاهانه و چه غیر آگاهانه جرات و توان رو در رویی با تصمیم کسی که  او را رهبر نظام انقلابی، ولی فقیه و مروج آیین اسلامی و انقلابی می‌دانستند، نتوانستند وارد عمل شوند و فضاسازی ضد پذیرش قطعنامه 598 از همان نخست با بیانیه محکم امام خمینی(ره) به هیچ وجه فرصت تولد پیدا نکرد.

انتهای پیام

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: